Als kind zag ik mezelf in een Rubik's Cube.

Een levensgrid waarin je hoger en lager kan, naar links en naar rechts, en een stap naar voren of achteren kan zetten. Die mindset lag aan de basis van een interesse in architectuur. Het denken in strakke lijnen, abstracte vormen en soms brutalistisch rechtlijnige bewegingen.

Dat 3D-grid combineren met een camera bleek een perfecte match. Want tot op de dag van vandaag loop ik door elke ruimte met dat imaginaire grid voor me.
Over de drie verschillende assen in het grid, verplaats ik mij. Ga ik omhoog met de camera, of wat meer naar links? Of moet ik naar voren en letterlijk meer het project induiken? Kleeft er niets aan elkaar in de compositie, is alles goed van elkaar te onderscheiden?

Dat elke foto gemáákt is, in plaats van genomen. Dat is het streven.

Inmiddels ben ik ruim 20 jaar en honderden projecten verder, in elke denkbare categorie. Opdrachten in binnen- en buitenland, voor architecten, interieurontwerpers, projectontwikkelaars, en veel andere bedrijven in de ontwerp- en bouwwereld.

Aan al hun realisaties is eindeloos veel tijd en toewijding besteed. Alles is tot in detail uitgedacht. Wie ben ik om daarna ondoordachte foto’s te schieten? 
Nee, elk beeld krijgt daarom de aandacht die het verdient.

Hoger, lager, een stap vooruit. En minstens zo belangrijk: een degelijke nabewerking. Pas dan heb je krachtige foto’s die staan als een huis.

– Chiel de Nooyer